🌱 Opnieuw beginnen: bouwen, plannen en zaaien
Na een tijdje stilte begon het toch weer te kriebelen.
Mijn moestuin lag er eerlijk gezegd nogal rommelig bij, en helemaal overgroeid met onkruid. Er stond ergens nog een vergeten palmkool maar dat was het dan ook wel. Zo’n moestuin waarvan je denkt: ik ga er straks echt iets mee doen. Maar dat “straks” bleef hangen tussen seizoenen, plannen en andere dingen die ook aandacht vroegen.
Totdat ik een tijdje terug samen met mijn vader de moestuin in dook.
Niet om een beetje op te ruimen, maar om het dit keer echt anders aan te pakken.
Een moestuin met een nieuwe basis
We zijn begonnen bij de basis: de indeling. Geen losse stukjes meer, geen “even snel hier iets planten”, maar overzicht.
Het werden verhoogde bakken. En al gaande weg, tijdens al het overgroeide onkruid en gras verwijderen begonnen deze zich vorm te geven.Â
Niet Ă©Ă©n strak geheel, maar juist verschillende materialen en stijlen door elkaar. Stenen die we nog hadden liggen, flagstones die we hergebruikten, hier en daar een andere vorm. Mooie plateaus voor potten tussendoor. Misschien niet perfect, maar juist daardoor voelt het als onze tuin.
En eerlijk is eerlijk: het werkt.
Iets minder bukken, duidelijkere vakken en vooral het gevoel dat alles een plek heeft.
De eerste echte stap: tuinbonen
Toen de bakken eenmaal stonden (en we alle spierpijn een beetje vergeten waren), begon het leukste deel.
De eerste plantjes de grond in.
Ik heb meteen mijn tuinbonen uitgeplant. Deze stonden echt te popelen in mijn kas om de moestuin in te mogen. Altijd een beetje spannend, zo’n eerste aanplant in “nieuwe” grond. Alsof je opnieuw begint, maar dan met iets meer ervaring dan de vorige keer.
Ze staan er nu bij alsof ze er altijd al hebben gestaan. En het stuk grond met verhoogde bakken werd direct echt een moestuin.Â
Dat geeft energie.
Ondertussen: werken aan de bodem
Wat misschien nog wel het belangrijkste is dit jaar, zit niet in wat je meteen ziet.
De grond.
Want hoe enthousiast ik ook word van zaaien en planten, ik merk steeds vaker dat een moestuin daar eigenlijk niet begint. Het begint bij wat er onder zit. En dat is hier… nog volop in ontwikkeling.
De bodem bestaat grotendeels uit rivierduinzand. Licht en makkelijk te bewerken, maar ook arm en snel uitgeput. Water zakt er zo doorheen en voeding verdwijnt net zo snel weer. Het vraagt dus om wat extra aandacht — en vooral geduld.
Dus dat is waar ik me nu op richt.
Ik ben de grond aan het verbeteren met een combinatie van compost en paardenmest. Geen snelle oplossing, maar rustig opbouwen. Laag voor laag, seizoen voor seizoen. Juist dat langzame proces voelt dit jaar eigenlijk heel goed.
De paardenmest haal ik van iemand uit de buurt. De paarden staan daar op biologische bodembedekking en worden niet behandeld met ontwormingsmiddelen, antibiotica of andere chemische middelen. Geen resten dus die uiteindelijk in mijn moestuin terechtkomen — en dat geeft toch een fijner gevoel als je het gebruikt voor je eigen groenten.
En dan de composthoop.
Als er Ă©Ă©n voordeel zit aan het feit dat mijn moestuin het afgelopen jaar wat meer rust heeft gehad, dan is het wel dat de composthoop gewoon door is blijven groeien. Waar ik eerder nog wel eens te weinig had, ligt er nu een mooie voorraad klaar.
Donker, kruimelig en vol leven.
Precies wat deze grond nodig heeft.
Het voelt een beetje als een onverwacht cadeau van dat rustige jaar. Iets wat vanzelf is doorgegaan, terwijl ik er minder mee bezig was — en nu precies op het juiste moment van pas komt.
Want uiteindelijk begint een goede moestuin niet bij wat je zaait, maar bij de bodem waarin het mag groeien.
En daar leg ik dit jaar de basis voor.
Nog lang niet af (en dat is oké)
Zoals dat gaat: het is nog niet klaar.
De composthoop wil ik opnieuw opzetten, zodat die echt goed gaat werken in plaats van een hoop “ik gooi het hier wel neer”.
En het aardappelveldje ligt er nog een beetje verlaten bij — daar komen eind mei de zoete aardappelen. De tomaten en pompoenen zijn helemaal klaar om de kas te verlaten. En ik wil nog wat meer licht creĂ«ren in de moestuin.Â
Plannen genoeg dus.
Maar juist dat onafgemaakte vind ik dit keer niet zo erg.
Sterker nog: het voelt eigenlijk wel goed.
Langzaamaan zaaien en groeien
De komende weken ga ik verder met inzaaien. Hier ben ik natuurlijk ook al direct mee bezig gegaan toen het kon. Niet alles tegelijk, maar stap voor stap.
Een beetje kijken wat werkt, wat aanslaat, en waar ik misschien nog moet bijsturen.
Geen strak schema, maar gewoon… volgen wat de moestuin aangeeft. En vooral mezelf een beetje op de rem zetten. Niet meteen alle gewassen willen kweken, maar selectief kijken naar wat ik in de keuken komend seizoen veel wil gebruiken.Â
Tot slot
Deze moestuin is nog niet af. Misschien wordt hij dat ook nooit helemaal.
Maar voor het eerst in lange tijd voelt het weer als een plek waar iets groeit. Niet alleen groenten, maar ook ideeën, plannen en vooral zin om weer vaker met mijn handen in de aarde te zitten.
En dat is misschien wel het belangrijkste.
2 reacties
Wat heerlijk om te lezen hoe je denkt en bezig bent met je moestuin! De gezond opgemaakte borden met verse groenten zie ik al voor me. Heel veel succes met al je plannen.
Wat leuk dat je een bericht hebt achtergelaten! En ik heb al genoeg ideeën weer voor lekkere gerechten, dus die borden komen er zeker aan!